صنعت نفت، گاز و پتروشیمی ایران به عنوان راهبردی‌ترین صنعت کشور، امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند تحول در شیوه مدیریت منابع انسانی است. در شرایطی که رقابت جهانی بر پایه دانش، فناوری و سرمایه انسانی شکل گرفته است، دیگر نمی‌توان نیروی متخصص را صرفاً یک هزینه تلقی کرد؛ بلکه باید آن را مهم‌ترین سرمایه هر سازمان دانست.

گازهای همراه نفت (Associated Gas) که در فلرها سوزانده می‌شوند، صرفاً یک سوخت ساده نیستند. این گازها حاوی ترکیبات ارزشمند هیدروکربنی مانند اتان، پروپان، بوتان و پنتان هستند؛ موادی که خوراک اصلی واحدهای NGL و سپس صنایع پتروشیمی به شمار می‌روند. سوزاندن این گازها یعنی از بین بردن مواد اولیه‌ای که می‌توانند به محصولات با ارزش افزوده چندین برابری تبدیل شوند.