اندر احوال آقای دستیار « ب. ب »!!!

📌 *اندر احوال آقای دستیار « ب. ب »!!!*

|پترووان

🔸معلوم نبود کجا هوایش را داشتند که مدیرعامل سابق یک هلدینگ بزرگ را وادار کردند بدون داشتن هیچ سابقه ای برایش حکم مدیرعاملی یکی از طرح های در دست اجرا را بزند. هنوز حکمش خشک نشده بود که مدیرعامل آن هلدینگ عوض شد و او برای مدیرعامل جدید نقش یک عزیز کرده را داشت. این بود که حکم دستیاری گرفت و ادعا می کرد احکام انتصاب مدیران در کشوی میز اوست.

🔸اخبار گوشه کنار حکایت از دخالت جدی در انتخاب پیمانکاران داشت. از پیمانکاران تامین تجهیزات گرفته تا سایر پیمانکاران. اما بختش پیش مدیرعامل جدید حسابی خوش نشسته بود و به هیچ گلایه و شکایتی وقعی نمی گذاشت. یک سخنرانی نصفه نیمه از سوی یکی از نمایندگان مجلس کافی بود تا حساب کار دستش بیاید و پیش از آنکه کار همه را خراب کند از همه مسئولیت هایش استعفا داده، به عضویت در یک هیات مدیره و نشستن در ساختمان خیابان زاگرس بسنده کرد تا منصوبانش کارهایی که او می پسندید را ادامه دهند. در بحبوحه پس از جنگ چهل روزه دوبار نطقش باز شد. یکبار خطاب به نماینده مجلس نوشت که نه پس از تهدید وی که این خودش بوده که با نظر شخصی استعفا داده است.

🔸در نامه دوم نطقش بازتر نشان می داد. زیرا رییس جمهور را خطاب قرار داده بود، مدعی شده بود بدون درخواست پست و مقام و احتمالا حقوق حاضر است بحران برخی ناترازی های انرژی را برطرف کند.

🔸 استدلالش این بود که شبانه در منزلش برای کودک تشنه اش یخ پیدا کرده ولی آب نیافته است. ظاهرا همه را در شرایط خواب نیمه شب کودکش تصور کرده بود و اینکه هیچ کسی نمی پرسد «این کدام خانه است که در آن یک لیوان آب پیدا نمی شود ولی یخ را می توان یافت و تبدیل به آب کرد»؟

🔸وقتی پتروشیمی همچون خانه ای شده باشد که هیچ بزرگ خاندانی در آن باقی نمانده باشد، طبیعی است «هر از راه رسیده، دستیار دیروز و آقای بحران حل کن امروز » ادعاهایی داشته باشد که مثل نشان دادن مرکزیت زمین هرکه آن را قبول نداشته باشد باید شخصا زمین را متر کند. درد بزرگ تر آن است که وقتی یک مقام مافوق تصمیم به اصلاح می گیرد همه این تازه بدوران رسیده ها، حامیان و لابی هایشان به تکاپو می افتند تا از هر طریق ممکن بازی را به هم زده و ادامه حضور خودشان را تداوم دهند.