آقای حسین قربان زاده کدام را باور کنیم؛ «دم خروس یا قسم حضرت عباس»؟

🟡 *نکته‌ای بر اظهارات «حسین قربان‌زاده»؛*

| *پترووان:*

📌 *کدام را باور کنیم؛ «دم خروس یا قسم حضرت عباس»؟*

نقدی بر اظهارات حسین قربان زاده درباره سیت بندی هیئت مدیره هلدینگ خلیج فارس و سهام عدالت

🔸اظهارات اخیر حسین قربان‌زاده، رئیس پیشین سازمان خصوصی‌سازی، درباره واگذاری ۱۲ درصد سهام شرکت صنایع پتروشیمی خلیج فارس، در واکنش به سخنان رئیس هیأت‌رئیسه صندوق‌های بازنشستگی صنعت نفت، پرسش‌هایی را در افکار عمومی و میان فعالان اقتصادی و رسانه‌ای ایجاد کرده است؛ پرسش‌هایی که به نظر می‌رسد پاسخ به آنها می‌تواند به روشن‌تر شدن ابعاد این معامله کمک کند.

🔸قربان‌زاده در دفاع از این واگذاری، بر شفاف و رقابتی بودن فرآیند معامله در بورس تأکید کرده و گفته است که رقابت میان خریداران سه روز به طول انجامیده و قیمت پیشنهادی ۲۷۰ بار جابه‌جا شده است.

🔸اگر چنین است، شاید مناسب‌ترین پاسخ به انتقادهای مطرح‌شده، ارجاع افکار عمومی به اسناد، مستندات و سوابق رسمی موجود در سازمان خصوصی‌سازی و مراجع ذی‌ربط باشد؛ اسنادی که می‌تواند درباره نحوه قیمت‌گذاری، فرآیند عرضه، میزان رقابت، شرایط معامله و سایر جزئیات واگذاری داوری دقیق‌تری ارائه کند.

🔸با این حال، بخش دیگری از اظهارات رئیس پیشین سازمان خصوصی‌سازی، پرسش‌های دیگری را نیز به وجود آورده است.

📌 *عضویت در هیأت‌مدیره؛ یک پرسش مشخص*

🔸قربان‌زاده اکنون عضو هیأت‌مدیره هلدینگ خلیج فارس است. بدیهی است عضویت در هیأت‌مدیره یک شرکت بزرگ و راهبردی، امری است که باید بر اساس ضوابط قانونی، صلاحیت‌های حرفه‌ای و سازوکارهای مصوب صورت گرفته باشد.

🔸بنابراین پرسش مشخص این است:

🔸آیا عضویت ایشان در هیأت‌مدیره هلدینگ خلیج فارس صرفاً بر مبنای سوابق، تخصص و صلاحیت حرفه‌ای انجام شده است؟

🔸این پرسش به‌هیچ‌وجه به معنای انتساب تخلف یا اقدام غیرقانونی نیست؛ بلکه با توجه به جایگاه حساس هلدینگ خلیج فارس و اهمیت عمومی موضوع، انتظار می‌رود فرآیند انتخاب اعضای هیأت‌مدیره برای افکار عمومی نیز شفاف باشد.

📌 *چرا اسناد جای واکنش‌های تند را نگرفت؟*

🔸اگر واگذاری مورد بحث، همان‌گونه که رئیس پیشین سازمان خصوصی‌سازی می‌گوید، در یک فرآیند شفاف، رقابتی و مبتنی بر معاملات بورس انجام شده است، طبیعتاً اسناد رسمی این فرآیند می‌تواند بهترین پاسخ به هرگونه ابهام یا انتقاد باشد.

🔸در چنین شرایطی این پرسش مطرح می‌شود که چرا به جای تمرکز بر ادبیات تند و واکنش‌های رسانه‌ای، مستندات رسمی معامله در اختیار افکار عمومی قرار نمی‌گیرد تا کارشناسان، رسانه‌ها و صاحب‌نظران بتوانند درباره آن قضاوت کنند؟

🔸واقعیت این است که در موضوعات اقتصادی بزرگ، سند و عدد باید جایگزین جدل و مجادله رسانه‌ای شود.

📌 *یک پرسش دیگر؛ جلسه مجمع پنجم مرداد*

🔸موضوع دیگری که نیازمند توضیح است، نحوه حضور یا عدم حضور قربان‌زاده در مجمع فوق‌العاده هلدینگ خلیج فارس در پنجم مردادماه است.

🔸اگر در این خصوص ابهامی وجود دارد، انتظار می‌رود ایشان یا مراجع رسمی شرکت توضیح دهند که دلیل عدم مشارکت یا عدم حضور وی در آن جلسه چه بوده و بر اساس چه ملاحظات قانونی و اداری چنین تصمیمی اتخاذ شده است.

🔸پاسخ روشن به این پرسش می‌تواند از شکل‌گیری برداشت‌های مختلف در افکار عمومی جلوگیری کند.

📌 *«صندلی هیأت‌مدیره» و پاسخ به یک ادعا*

🔸قربان‌زاده در بخشی از اظهارات خود با ادبیاتی کنایه‌آمیز گفته است که آیا دولت باید از «حسن‌آباد» برای برخی افراد صندلی هیأت‌مدیره می‌خریده و شرکت را آب‌وجارو می‌کرده تا آنان بر این صندلی‌ها بنشینند؟

🔸این بخش از سخنان ایشان، فارغ از مخاطب یا مصداق مورد نظر، خود می‌تواند زمینه طرح یک پرسش مهم‌تر باشد:

🔸معیار دقیق انتخاب اعضای هیأت‌مدیره شرکت‌های بزرگ دولتی و شبه‌دولتی چیست و آیا این معیارها برای افکار عمومی قابل مشاهده و ارزیابی است؟

🔸اگر پاسخ، «شایستگی، تخصص، تجربه و صلاحیت حرفه‌ای» است، انتشار سوابق و مستندات مربوط به انتخاب مدیران می‌تواند بهترین دفاع از این فرآیند باشد.

📌 *دفاع از یک واگذاری حق هر مسئول و مدیر است؛ اما…*

🔸قربان‌زاده همچنین اعلام کرده است که از دفاع از این واگذاری «کوتاه نخواهد آمد» و برخی انتقادها و اقدامات رسانه‌ای یا قضایی نیز موجب سکوت وی نخواهد شد.

🔸دفاع از عملکرد مدیریتی و تصمیمات اتخاذشده، حق هر مدیر و مسئول است. منتقدان نیز حق دارند درباره تصمیمات اقتصادی بزرگ سؤال کنند و خواستار ارائه اسناد و اطلاعات باشند.

🔸آنچه در این میان اهمیت دارد، مرز میان نقد، دفاع، پاسخگویی و اتهام‌زنی است.

🔸نه هر انتقادی الزاماً «هوچیگری» است و نه هر دفاعی الزاماً به معنای اثبات کامل صحت یک تصمیم.

🔸راهکار منطقی، بازگشت به اسناد، ارقام، صورتجلسات، مصوبات و گزارش‌های رسمی است.

📌 *وقتی معیار شایستگی محل سؤال می‌شود*

🔸در پایان، شاید بد نباشد به یک تعبیر مشهور منسوب به وینستون چرچیل اشاره شود که مضمون آن چنین است: وقتی رقبای شایسته از میدان خارج شوند، رسیدن به خط پایان برای افراد ضعیف‌تر نیز آسان خواهد شد.

📌 *فارغ از انتساب دقیق این عبارت، مضمون آن می‌تواند یک هشدار مدیریتی جدی باشد:*

🔸در انتخاب اعضای هیأت‌مدیره شرکت‌های بزرگ، آنچه باید تعیین‌کننده باشد نه روابط، حاشیه‌ها و ملاحظات سیاسی، بلکه تخصص، تجربه، کارآمدی، پاکدستی و توانایی اداره بنگاه‌های بزرگ اقتصادی است.

🔸هلدینگ خلیج فارس از بزرگ‌ترین مجموعه‌های اقتصادی کشور است و تصمیمات مدیریتی آن مستقیماً با منافع سهامداران، بازنشستگان و بخش مهمی از اقتصاد کشور ارتباط دارد.

🔸از این رو، بهتر است به جای تقابل رسانه‌ای، همه طرف‌های این بحث اسناد را روی میز بگذارند؛ از نحوه واگذاری ۱۲ درصد سهام گرفته تا قیمت‌گذاری، فرآیند رقابت، شرایط معامله و همچنین فرآیند انتخاب اعضای هیأت‌مدیره.

🔸در نهایت، افکار عمومی قاضی این مناقشه نیست؛ اما حق دارد بداند و بر اساس اسناد قضاوت کند.

🔸و شاید دقیقاً پاسخ همین اسناد مشخص کند که در این ماجرا باید «دم خروس» را باور کرد یا «قسم حضرت عباس» را.